คำร้อง : ชนะ เสวิกุล ทำนอง / เรียบเรียง : จิระศักดิ์ ปานพุ่ม มือเย็นเป็นไข้ใจเต้นอ่อน มันจะเป็นมันจะตาย ตั้งแต่ตอนเขาชิ่งไป เหมือนสิ้นใจ มันธรรมดาก็เห็นเป็นกันบ่อย ทำใจดีๆเอาไว้ไม่ต้องนอย เลือดไม่ออก ไม่ตายหรอก เกิดมาแล้วเจ็บดูสักทีก็ดี เจ็บพอแล้วก็นอนเสียที แค่นี้เอง ตื่นเช้า ก็ลืม ใครทำอะไรกับใคร ไว้ยังไง ตื่นเช้า ก็เลือน ไม่มีอะไรอยู่ในหัวในใจ ช้ำมาหนักพักนอนเต็มๆ ให้มันหัวเบา โว้ว....โอว... แล้วพอตื่นขึ้นมาจะไปเมาอีกก็เอา แต่ถ้าไม่ไหวยังไงก็นอน เถอะ (น่ะ) เมาเบียร์ เมาเหล้า เมายาหม่อง เดินเซตาลอยมึนสมอง ต้องไม่ขับ เดี๋ยวโดนจับ ก็เมาเต็มๆ พรรค์นั้นมันยังสร่าง จะเมาอารมณ์ เมารัก สักกี่ครั้งก็ยังอยู่ หายใจอยู่ เกิดมาแล้วเจ็บดูสักทีก็ดี เจ็บพอแล้วก็นอนเสียที แค่นี้เอง ตื่นเช้า ก็ลืม ใครทำอะไรกับใคร ไว้ยังไง ตื่นเช้า ก็เลือน ไม่มีอะไรอยู่ในหัวในใจ ช้ำมาหนักพักนอนเต็มๆ ให้มันหัวเบา โว้ว....โอว... แล้วพอตื่นขึ้นมาจะไปเมาอีกก็เอา แต่ถ้าไม่ไหวยังไงก็นอน เถอะ (น่ะ) เกิดมาแล้วเจ็บดูสักทีก็ดี เจ็บพอแล้วก็นอนเสียที แค่นี้เอง ตื่นเช้า ก็ลืม ใครทำอะไรกับใคร ไว้ยังไง ตื่นเช้า ก็เลือน ไม่มีอะไรอยู่ในหัวในใจ ช้ำมาหนักพักนอนเต็มๆ ให้มันหัวเบา โว้ว....โอว... แล้วพอตื่นขึ้นมาจะไปเมาอีกก็เอา แต่ถ้าไม่ไหวยังไงก็นอน เถอะ (น่ะ) ต้องนอนน่ะ ต้องนอนน่ะ น่ะ นะ นะ นะ.....นาว
