เคยสงสัยอยู่นาน คนที่รักใครแล้วเขาโดนลืม ดูเหงาๆ เศร้าซึม ตัดใจไม่ลงมันดีตรงไหน จนเมื่อฉันถึงวันได้พบได้เจอรักเธอกว่าใคร แต่ถูกเธอทำให้ใจสลาย นั่นแหละมันจึงได้รู้ เจ็บดูซะมั่ง อะไรซะมั่ง สักครั้งให้พอได้จำจนตาย ได้เจ็บลึกๆ ได้ฝึกทำใจ หัดลืมคนที่ใจดำ เจ็บดูซะมั่ง ได้นั่งร้องไห้ เสียใจกับในทุกความทรงจำ มีเรื่องให้คิด มีสิทธิ์ได้ช้ำ ดีกว่าไม่มีเรื่องให้ทำใช่ไหม เคยคิดและมั่นใจ ใครไม่รักเราก็ไม่ต้องแคร์ เราต้องไม่อ่อนแอ ใครจะทิ้งเราก็ไม่หวั่นไหว จนเมื่อฉันถึงวันได้พบได้เจอรักเธอกว่าใคร แต่ถูกเธอทำให้ใจสลาย นั่นแหละมันจึงได้รู้ เจ็บดูซะมั่ง อะไรซะมั่ง สักครั้งให้พอได้จำจนตาย ได้เจ็บลึกๆ ได้ฝึกทำใจ หัดลืมคนที่ใจดำ เจ็บดูซะมั่ง ได้นั่งร้องไห้ เสียใจกับในทุกความทรงจำ มีเรื่องให้คิด มีสิทธิ์ได้ช้ำ ดีกว่าไม่มีเรื่องให้ทำใช่ไหม เจ็บดูซะมั่ง อะไรซะมั่ง สักครั้งให้พอได้จำจนตาย ได้เจ็บลึกๆ ได้ฝึกทำใจ หัดลืมคนที่ใจดำ เจ็บดูซะมั่ง ได้นั่งร้องไห้ เสียใจกับในทุกความทรงจำ มีเรื่องให้คิด มีสิทธิ์ได้ช้ำ ดีกว่าไม่มีเรื่องให้ทำใช่ไหม
