ตะวันที่ดูร้อนแรงมันคงไม่แรงเท่าไร เมื่อฉันเองยังเดินต่อให้รู้ให้เป็นไป ในคืนที่ไร้แสงไฟจะก้าวต่อดีไหม เมื่อฟ้าเริ่มแปรเปลี่ยนหมดทางไป หากไม่เคยต้องเจ็บไม่เคยรู้สึก ก็ควรระวังกับทางที่เดิน ที่ล้มลงคราวก่อนสอนเราให้รู้ ต้องขอบคุณน้ำตาที่สอนให้จำในบทเรียน น้ำตาที่ไหลรินในวันที่หัวใจอ่อนล้า วันนี้เพิ่งรู้คุณค่าในช่วงเวลาได้เคยเจ็บ เคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ เรียนรู้และก้าวไป จนวันที่เคยได้รอ รอใครสักคนที่เดิน ก็คล้ายวันเวลาเปลี่ยนเชื่องช้าไม่ทันใจ จนวันแห่งการล่ำลาเมื่อฉันกอดเธอไว้ มีพบต้องมีพรากจากกันไป หากไม่เคยมาก่อนไม่เคยรู้สึก ว่าการรักใครก็ควรต้องรอ เมื่อหัวใจคนเปลี่ยนสอนเราให้รู้ ต้องขอบคุณน้ำตาที่สอนให้จำในบทเรียน น้ำตาที่ไหลรินในวันที่หัวใจอ่อนล้า วันนี้เพิ่งรู้คุณค่าในช่วงเวลาได้เคยเจ็บ เคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ พร้อมจะเดินออกไป พร้อมรอยยิ้ม.. รู้ดีพรุ่งนี้ยังแสนไกล..รอต้องทนให้ไหว ฉันเคยล้มเคยแพ้.. ไม่รักก็ไม่เข้าใจโลกทุกวันเปลี่ยนไป เหมือนหัวใจใครสักคน ฉันเลยได้เรียนรู้ ว่ารักใช่เพียงแค่รอ น้ำตาคอยสอนให้จำในบทเรียน น้ำตาที่ไหลรินในวันที่หัวใจอ่อนล้า วันนี้เธอไม่กลับมา คือ ช่วงเวลาที่เคยเจ็บ เคยหวังและไม่เป็นดั่งใจ แด่รักที่จากไป...ในช่วงเวลาที่เคยเจ็บผิดหวัง ฉันคอยบอกหัวใจ เรียนรู้และก้าวไป...แด่รัก..รักที่จากไป
