รอฉันหน่อย ฉันตามไม่ค่อยทัน ที่เธอนั้น ได้เปลี่ยนไป ถึงพูดไม่บ่อย แต่ขอพูดหน่อยแล้วกัน เรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ ดั่งมี ใบมีดทิ่มแทง ช้าๆ มันแทงลงไป ไม่มี ไม่มีเรี่ยวแรง ไม่อาจแกล้ง ว่าไม่เป็นไร อยู่ๆ ก็มีแต่น้ำตา จิตใจก็เริ่มอ่อนล้ามลายหายไป ช่วยบอกกันทีได้ไหม ฉันทำสิ่งใดถึงต้องมาเจ็บช้ำ มองฉันหน่อย เธอนั้นคอยหลบตาฉัน จากวันวาน ที่ผ่านไป เธอยิ้มไม่บ่อย ส่วนฉันเริ่มจะเหนื่อยล้า กับปัญหาที่ฝังใจ ดั่งมีใบมีทิ่มแทง ช้าๆ มันแทงลงไป ไม่มี ไม่มีเรี่ยวแรง ไม่อาจแกล้ง ว่าไม่เป็นไร อยู่ๆ ก็มีแต่น้ำตา จิตใจก็เริ่มอ่อนล้ามลายหายไป ช่วยบอกกันทีได้ไหม ฉันทำสิ่งใดถึงต้องมาเจ็บช้ำ กลับกลายเป็นเธอที่แทงฉัน ไม่ใช่ผู้คนอื่นหมื่นล้าน กลับกลายเป็นเธอ ที่ทำให้ใจเจ็บช้ำ คนที่ฆ่าฉัน
