คำร้อง ฟองเบียร์ ทำนอง อนุศาสตร์ ธำรงกิจเจริญ เรียบเรียง นิจพนธ์ แจ้งกระจ่าง เธอโยนบาปมาให้ฉัน ก็รับมันโดยไม่รู้ จากเคยไม่มีศัตรู โดนคนประณามหน้าชา คนที่คอยเปิดตาให้ฉัน ได้รู้ทุกเรื่องเข้าใจ ก็คือบ้านใหญ่ที่เธอซ่อนมา ด่างพร้อย จูบเธอซ้ำบนรอยปากใคร ศักดิ์ศรีที่มีอยู่เหลือแค่ไหน จากวันนี้ขอเอาคืนเท่านั้น ภรรยาน้อยของเธอ ไม่อยากเป็นและขอฝังใจจนตาย คารมผู้ชายคล้ายคมดาบทั้งนั้น มันยิ่งฟังซึ้งดูดีเท่าไร อันตรายมากมายพอกัน ฉันจะเป็นคนไปให้จบสิ้นเอง อะไรที่เคยให้ฉันก็รับมันคืนตรงนี้ หยุดการแสดงหยุดที ไปดีกับคนของเธอ เจอเมื่อไหร่โปรดอย่ามาทัก หักหลังฉันแล้ว แววตาที่เคยรู้จักไม่มีให้เธอ ด่างพร้อย จูบเธอซ้ำบนรอยปากใคร ศักดิ์ศรีที่มีอยู่เหลือแค่ไหน จากวันนี้ขอเอาคืนเท่านั้น ภรรยาน้อยของเธอ ไม่อยากเป็นและขอฝังใจจนตาย คารมผู้ชายคล้ายคมดาบทั้งนั้น มันยิ่งฟังซึ้งดูดีเท่าไร อันตรายมากมายพอกัน ฉันจะเป็นคนไปให้จบวันนี้ มีอยู่คำหนึ่งฝากให้เขา เราก็ลูกผู้หญิงเกลียดสิ่งเดียวกัน ฉันทำผิดไป เพราะผู้ชายไม่บอกให้รู้ ว่ามีใครแล้ว ภรรยาน้อยของเธอ ไม่อยากเป็นและขอฝังใจจนตาย คารมผู้ชายคล้ายคมดาบทั้งนั้น มันยิ่งฟังซึ้งดูดีเท่าไร อันตรายมากมายพอกัน ฉันจะเป็นคนไปให้จบสิ้นเอง ฉันจะเป็นคนไปให้จบสิ้นเอง
