คำร้อง : นิติพงษ์ ห่อนาค ทำนอง : สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ฉันเคยเข้าใจว่าเธอน่ะเป็นทุกอย่าง เมื่อมาวันหนึ่งเธอแยกทาง จึงไม่เหลืออะไร ไม่มีอะไรที่ดีอีกแล้ว ก็คงเหมือนโลกแตกไป ไม่มีวัน ไม่มีวัน เป็นอย่างเคย... ไม่รู้ว่าจมอารมณ์อยู่นานเท่าไหร่ แต่ได้ยินเสียงนกไกล ๆ ยังเป็นเสียงเดิมเลย และดวงตะวัน ก็ยังส่องแสง อยู่บนยอดไม้อย่างเคย ก็เลยได้เห็น ก็เลยได้รู้ ได้ลอง คิดใหม่ นี่โลกใบเดิม มันก็ยังหมุน อย่างเดิม ตามที่เคยเห็น คนๆ นั้นคนเดียว ก็แค่คนเดียว ไม่เห็นเป็นไร และโลกของฉัน มันก็ยังหมุน และวันนี้ ฉันก็ยังไม่ตาย ต้องมีเรื่องใหม่ๆ ต้องพร้อมหัวใจ ให้พร้อมเจอ ผู้คนที่รายรอบตัวก็มีมากมาย เพื่อนที่คอยช่วยให้แรงใจ ยังมีให้พึ่งพา ฉันมัวไปจมกับคนแบบนั้น ไม่มีใครในสายตา แต่มาวันนี้ ก็เลยได้รู้ ได้ลอง คิดใหม่ นี่โลกใบเดิม มันก็ยังหมุน อย่างเดิม ตามที่เคยเห็น คนๆ นั้นคนเดียว ก็แค่คนเดียว ไม่เห็นเป็นไร และโลกของฉัน มันก็ยังหมุน และวันนี้ ฉันก็ยังไม่ตาย ต้องมีเรื่องใหม่ๆ ต้องพร้อมหัวใจ ให้พร้อมเจอ นี่โลกใบเดิม มันก็ยังหมุน อย่างเดิม ตามที่เคยเห็น คนๆ นั้นคนเดียว ก็แค่คนเดียว ไม่เห็นเป็นไร และโลกของฉัน มันก็ยังหมุน และวันนี้ ฉันก็ยังไม่ตาย ต้องมีเรื่องใหม่ๆ ต้องพร้อมหัวใจ ให้พร้อมเจอ ต้องมีเรื่องใหม่ๆ ต้องพร้อมหัวใจ ให้พร้อมเจอ
